25.10.2007.
Mi mnogo šta u prevodima tumačimo nepravilno, pa nam onda i nepravilno postane i pravilno.
Upustajućise u etimologiju riječi, zna se da je ( i po Vujakliji i po Kljajiću) to engleska riječ“sniper“ a što znači „odličan strijelac,onaj koji
odlično vlada vreštinom strijeljanja, maskiranja i osmatranja“. Po Kljajiću je to i „vrsta puške sa durbinom „. Eto ,izgleda da je to , bar za Engleze
čovjek , a za nas je to ubojita i vrlo precizna puška sa nišanskom spravom,a onda je čovjek koji takvom puškom rukuje –snajperista.
I ako je od prve primjene snajperske puške prošlo više od osam decenija, malo je ljudi kod nas, u našim oružanim snagama i u vojsci, koji su rukovali
tom vrstom puške. Naravno ratovi su ta nesretna prilika da se mnogo šta provjerava praktičnom upotrebom, pa i snajperska puška, koja koja se u minulom
ratu u Bosni užasno „proslavila „!
Britanska armija je u Prvom svjetskom ratu uvela u operativnu upotrebu to vrlo efikasno vatreno oružje - poluautomatsku pušku sa optičkim nišanom,
nišanskom spravom koja znatno povećava vidljivost ciljeva i time i preciznost gadjanja. U pitanju su nišanske sprave „ durbini“, koji deset i više
puta povećavaju vidljivost cilja, odnosno mete.
Već u početku Britanci su znali da to oružje nije za svakog borca, pa su snajperima naoružavali samo precizne, prirodno sigurne strijelce, hladnokrvne
prije svega , lukave , strpljive i izuzetno hrabre borce.
Nema savremene armije u svijetu u cijem naoružanju nisu snajperske puške, odnosno snajperske grupe za likvidiranje živih (pojedinačnih i grupnih )
ciljeva , posebno u naseljenim mjestima.
To su puške uglavnom poluautomatskog dejstva, sa okvirima od pet do dvanaest metaka, a najefikasnije su na daljinama do 800 metara daljine, ali to su
puške osrednjih vrednosti nišanskih sprava, dok su one sa vrlo preciznim nišanskim spravama efikasne i do 1800 metara. Dakle, efikasnost najviše
zavisi od kvliteta optičke sprave, ali i tačno odredjene udaljenosti cilja.
Poznata je njemačka snajperska puška „AW-2000“, kojom se cilj uvećava i do deset puta zbog najbrojnijeg korištenja u ratu u BiH. Kako je vrlo važno
odredjivanje udaljenosti cilja, proizvodjači uporno rade na razvoju minijaturnih laserskih daljinomera, u cemu bi istakao njemačku firmu „Mauzer“.
Municija za snajpersku pušku se razlikuje po kalibru, koji odredjuju proizvodjači.Tako proizvodjači na zapadnom tržištu imaju municiju kalibra
7,62x51mm. Izuzeci su Francuzi, koji imaju i municiju kalibra 7,5x54mm. Ruska puška SVD ima municiju kalibra 7,62x54mm. Istina , ti podaci vjerovatno
više i nisu isti, bar za desetak proteklih godina, kada je vjerovatno nešto više na tome radjeno, jer rat je izazov i za dostignuće u tom pogledu.
Što se tiče proizvodjača bivše Jugoslavije, Crvena zastava proizvodi PASnP M-76 kalibra 7,9 mm i istih tehničkih izvedbi u kalibru 7,62 mm, tu je i
dalekometna puška M-93 u kalibru 12,7 mm poznata pod nazivom „Crna Strela „.
Preciznost oružja se mijenja sa brojem ispaljenih metaka , a dosadašnji rezultati provjere pokazuju da se preciznost smanjuje, ali nebitno, poslije
10.000 ispaljenih metaka. Nakon deset do dvadeset hiljada ispaljenih metaka preciznost se smanjuje za priblizno 10% .
Njemacki „hekler“ G35G1, italijanska „bereta „ , austrijski „šter“ SSG69 jugoslovenska M-76 samo su neki, od mnogih koji su korišteni u ratu u BiH ,
ali treba priznati da je sada mnogo šta drugacije , pa su navedeni podaci dosta relativni, i sa rezervom iznešeni u ovom kazivanju.
Originalni članak sa komentarima pročitajte
OVDJE.
